Wie ben ik?

In 1984 ben ik als student geneeskunde uit Iran naar Nederland gekomen. Ik heb veel bijzondere mensen leren kennen. Door hen heb ik kennis gemaakt met de Nederlandse cultuur, de literatuur, de kunst en de geschiedenis. Door de jaren heen ben ik mij steeds meer thuis gaan voelen in Nederland. Hoe meer ik mij thuis voelde, des te meer mij de verschillen opvielen met mijn eigen cultuur, mijn religie, mijn eigen geschiedenis, mijn vanzelfsprekendheden.

Dit prachtige land heeft mij zo veel gegeven en geleerd. Ik zou het zo jammer vinden als dit land  zichzelf in negativiteit, vervuld van angst en haat laat vastzetten. Dat jongeren, Nederlanders en Nederlanders van diverse afkomsten, elkaar uitsluiten in plaats van naar elkaar toe te groeien. Wij zijn allemaal Nederlander. Geen mens heeft dezelfde achtergrond. We zijn allemaal verschillend. En juist die verschillen moet je koesteren. Die verschillen brengen vernieuwing en creativiteit in mensen naar boven.

In Nederland heb ik geleerd wat democratie is: niet alleen een staatsvorm, maar vooral ook een levensvorm is die de ander als vertrekpunt heeft, en niet ik. Een houding waarbij we accepteren dat de ander anders mag zijn, en mensen bereid zijn om de vrijheid en de ruimte van die ander te bewaken en desnoods te verdedigen. Het gaat niet om wat de meerderheid wil, maar juist om de bescherming van de minderheid. Dat is veel meer dan alleen maar regels. Ik heb in Nederland geleerd wat vrijheid en vrijheid van meningsuiting betekent. Democratie gaat niet om individuele vrijheden, dat je alles mag zeggen wat je vindt. Het gaat er om dat je nadenkt over wat je zegt en hoe dit bij een ander overkomt.

Ik hou van dit land, mijn land. Ik ben een trotse Nederlandse van Iranese afkomst. Dat ik een Nederlander ben, sluit nooit uit dat ik ook een Iraniër ben en andersom.

In 1984 kon ik via het UAF stichting voor vluchtelingstudenten, waar ik nu een trotse ambassadeur van ben, een financiële steun krijgen en snel starten met een intensieve taalcursus en mijn studie. Ik heb leuke herinneringen aan die tijd. In 1985 ben ik begonnen met HBO-Verpleegkunde in Hogeschool Holland te Diemen. Ik was toen de enige echte allochtoon op school. Ik mocht dan ook bij de examens een woordenboek gebruiken en dit leidde soms tot grappige taferelen. Zo heb ik tijdens het examen economie een vraag gekregen die eindigde met baat het niet, dan schaadt het niet. Ik kon niet wijs worden uit het woordenboek. Ik heb toen mijn docent om hulp gevraagd. Hij vroeg de hele zaal om mij dat uit te leggen. Het was erg grappig vooral om ook getuige te zijn van een aantal die de chaos misbruikten om bij elkaar na te kijken of even te overleggen! 

Ik kreeg een studie ondersteuning van 700 gulden per maand en moest er werkelijk alles van betalen van huur van mijn kamertje tot en met het eten. Door mijn klasgenoten heb ik kennisgemaakt met de Albert Cuyp! Ik kocht daar mijn eten en kleding. Mijn creativiteit met de kleding werd regelmatig met complimenten beloond; waar heb je je kleding vandaan, prachtig!. En ik zei met een Frans accent: ken je dat Franse winkeltje niet, a’be quip.
 
In 1991 ben ik politicologie/bestuurskunde gaan studeren aan de Vrije universiteit in Amsterdam. Naast deze studie ben ik gaan werken. Zo kwam ik in contact met Mariëtte Christophe die als 18 jarige een van de eerste 5 vrouwen was die de opleiding tot politieofficiër aan de Nederlandse Politieacademie heeft gevolgd. Door haar ben ik van het politievak gaan houden. Ik zal nooit vergeten dat op mijn eerste werkdag een van mijn collega’s zei: Goed hé? We hebben een goed positief discriminatiebeleid, anders was je niet binnengekomen. Ik wist toen niet eens wat de positieve discriminatie inhield. 

Tijdens mijn diverse studies heb ik altijd gewerkt. Na de politie ging ik bij de vakcentrale FNV aan de slag. Een anecdote uit die tijd: voor een bijeenkomst had ik Johan Stekelenburg nodig. Ik kon hem niet te pakken krijgen, maar wist dat hij op vaste dagen bestuursvergadering had. Ik dacht hij moet toch een keertje naar de WC? En ja hoor, ik betrapte hem onderweg naar de WC en kon mijn verhaal kwijt. Hij stond letterlijk te ontploffen. Later had hij aan mijn leidinggevende gezegd; wie heb je nou in dienst genomen? Die mevrouw ging bijna met mij de WC in. 

De hoogtepunt van die tijd, mijn ontmoeting met de koningin! In april 1988 was ik gevraagd om bij de viering van het 40 jarige jubileum van het UAF aanwezig te zijn. Ik mocht de koningin een bos bloemen aanbieden. Ik was een arme student en daarom had ik alles wat ik aanhad, behalve mijn ondergoed, van klasgenoten geleend. Ik was dood nerveus. Een mevrouw in de zaal stelde mij gerust: meisje rustig, zij is ook een mens en zij is erg aardig. Later kwam ik er achter dat zij Liesbeth Den Uyl, echtgenote van Joop Den Uyl (oud minister- President) was.

In 1997 ben ik afgestudeerd. Tussen 1997 tot nu toe heb ik naast mijn diverse studies, verschillende functies gehad. Ik wilde allerlei organisaties van binnenuit mee maken, om verschillende arbeidsorganisaties en arbeidsculturen te leren kennen. Ik ben ook altijd naast mijn werk en studie, maatschappelijk betrokken en actief geweest. 

Voor mijn boek Allochtonia- Auotchtonia/ twee werelden apart onderzocht ik hoe jongeren dachten over discriminatie, vriendschap en identiteit. Vlak daarna, in 2008, verscheen een onderzoek van de International Civic Citizinship Education Study waaruit bleek dat Nederlandse scholieren niet geïnteresseeerd waren in politiek, de media wantrouwden en weinig op hadden met gelijke rechten voor migranten. De conclusies van mijn boek kwamen overeen met de resultaten uit dit onderzoek. Dat vond ik zó schokkend, dat ik daar iets mee móest doen. Daarom geef ik jongeren hier op mijn website een podium, waar zij elkaar kunnen ontmoeten en inspireren. Ik geef gastcolleges op hogescholen en universiteiten en vertel op middelbare scholen over mijn vlucht uit Iran en het belang van onze democratie en vrijheid.

Ik ben zeer vereerd en bijzonder dankbaar dat jongeren mij bijna dagelijks benaderen. Ik ben trots op onze jongeren, wat een verrijking!.    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Guity Mohebbi neemt Zami Award "vrouwelijk leiderschap & diversiteit"…
Guity Mohebbi neemt Zami Award "vrouwelijk leiderschap & diversiteit" in ontvangst van Prof.dr. H. Ghorashi.
Guity Mohebbi hield tijdens TEDxAmsterdamWomen de indrukwekkende…
Guity Mohebbi hield tijdens TEDxAmsterdamWomen de indrukwekkende monoloog: "Niets is wat het lijkt". Hiermee vestigde ze aandacht op de positie van alleenstaande minderjarige asielzoekers.
Uit handen van minister Piet Hein Donner van Justitie ontving Guity…
Uit handen van minister Piet Hein Donner van Justitie ontving Guity Mohebbi de Hein Roethofprijs.
Guity Mohebbi geeft een lezing over de vrijheid tijdens het…
Guity Mohebbi geeft een lezing over de vrijheid tijdens het bevrijdingsfestival in Haarlem.
Guity Mohebbi ontving het Regionaal Criminaliteitsbeheersing-prijs voor…
Guity Mohebbi ontving het Regionaal Criminaliteitsbeheersing-prijs voor de projecten die resultaten bereiken met preventie van criminaliteit.
Prof.mr. Pieter van Vollenhoven tijdens de prijsuitreiking "Jongeren &…
Prof.mr. Pieter van Vollenhoven tijdens de prijsuitreiking "Jongeren & Veiligheid" georganiseerd door Guity Mohebbi en diversiteit van jongeren.

sitemap Guity Mohebbi
kernwoorden
Guity
Mohebbi
Allochtonia
Autochtonia
culturen
migratie
etnisch
debat
discriminatie
identiteit
jongeren
Islam
moslims
religie
geloof
moslima’s
nieuwe Nederlanders
vluchtelingen
vrijheid
vrijheid van meningsuiting
Wilders
angst
haat
land van herkomst
diversiteit
multiculturele samenleving
democratie
tolerantie
allochtonen
bruggenbouwers
beeldvorming
vooroordelen
uitsluiting
insluiting
verdraagzaamheid
Nederlanderschap
gemeenschappelijkheid
positief
negatief
afwending
afwijking
verrijking
moskee
identiteit
multiculturele samenleving
Allah
god
attitude
integratie
aanpassen
assimilatie
het wij
het zij
verbeelding
trots
stimuleren
waarden en normen
criminaliteit
geweld
Nederlandspaspoort
verbinding
werelden
kosmopolitisch
geloof
ons land
erkenning
vriendschap
politiek correct
integratievraagstukken
ontmoeten
pioniers
nieuwe wereld
buitenlander
Nederlandse identiteit
autochtone Nederlanders
visie
toekomst
kritische reflectie
etnocentristisch
acceptatie
mobiliseren
onverschillig
niet-Nederlands
onverenigbaar
problematisch
waarden en normen
thuis gevoel
erbij horen
meerderheid
minderheid
dialoog
houding
leefwijze
levensvorm
investeren
samenkomen
diverse afkomst
Nederlanderschap
oprechte betrokkenheid
discriminatie-vrije omgeving
samenleving
doorbreken
afsluiten
zelfdefinitie
populisme
maatschappij
respect
participatie
dichotomieën
beperkend
kloof
verbinden van werelden
lef
solidariteit
emotionele aansluiting
gemeenschappelijkheid
waardering
Nedo’s
Divo’s
anders-zijn
erkenning van verschil
gelijkheid
verschillend-zijn
leefwijze
 
Deze website wordt onderhouden met cms pprzz® een product van ontwerpbureau TWEED in Vinkeveen sitemap sluiten