Brief voor de koning

Hoogheid, 30 april aanstaande wordt u ons nieuwe staatshoofd.

Ik heb ooit uw moeder mogen ontmoeten. Tot op de dag van vandaag denk ik met een warm gevoel terug aan deze ontmoeting. Ik was net in Nederland en studerend. Op de dag van de ontmoeting werd ik in de ochtend live door een radio programma samen met een hoogleraar uit, meen ik, Joegoslavië geïnterviewd. Uw moeder had dit interview beluisterd, een koningin die naar radio luistert, hoe cool is dit? Ze was zo positief over dit interview en zei: ‘wie weet over een aantal jaren hoor ik u weer op de radio maar dan als een hoogleraar’. Ik was zo trots dat ze had gezien dat ik een leergierige doorzetter was. Ze vond het ook nog normaal en vanzelfsprekend om mij als een hoogleraar terug te zien. Dit terwijl ik toen de Nederlandse taal niet eens zo goed beheerste. Op dat moment heb ik mezelf beloofd om haar, ook als een soort moeder, trots te laten zijn op alles wat ik zal doen. Ik heb ook jaren later een brief van haar mogen ontvangen waarop stond dat ik genaturaliseerd was tot een Nederlander. Ik krijg nog een brok in mijn keel als ik aan dat moment denk. Ik was door die brief eindelijk thuis.

U mag bepalen waar ik vandaan kom

Sinds mijn ontmoeting met uw moeder lijken de tijden veranderd te zijn, wellicht door de vragen en/of opmerkingen die ik al jaren krijg zoals:

1.     Waar kom je vandaan?

2.     Wat spreek je goed Nederlands, goed geïntegreerd.

3.     Denk je wel eens om terug te gaan naar je eigen land?

Ik heb kennis gemaakt met de Nederlandse cultuur, de literatuur, de kunst en de geschiedenis. Hoe meer ik mij thuis voelde, des te meer mij de verschillen opvielen met mijn eigen cultuur, mijn religie, mijn eigen geschiedenis, mijn vanzelfsprekendheden. Tegenwoordig als ik de eerste vraag krijg dan zeg ik; ik heb 19 jaar in Iran gewoond en ik woon bijna 30 jaar in Nederland. U mag bepalen waar ik vandaan kom. Ik hoop hiermee de vraagsteller te helpen om ook verder te gaan en zich door te ontwikkelen. Diversiteit in onze samenleving is een feit en een verrijking.

Gewoon een Nederlander

Weet u, ik ben aan de bovengenoemde vragen gewend geraakt maar maak me wel zorgen over mijn dochter. Ze wordt binnenkort 18 jaar. Haar achternaam verraadt haar Nederlandse roots. Toch krijgt zij ook de bovengenoemde vragen gesteld. Krijgen uw dochters ook dergelijke vragen op school, van leerlingen en/of leerkrachten? Over waar ze vandaan komen? Als mijn dochter met verbazing keer op keer aangeeft dat ze gewoon een Nederlander is en in Amstelveen is geboren stelt zij de vraagstellers helaas niet gerust. Deze blijven volhouden met, nee echt waar kom je vandaan? Je ziet er anders uit en kan niet in Nederland geboren zijn. Ze was 8 jaar oud toen ze voor het eerst geconfronteerd werd met de term allochtoon. Jaren later werd dit tijdens de les maatschappijleer ook nog bevestigd. Ze zei toen; mam ik ben een allochtoon dat staat in het boek. Hoe kan ze op deze manier een emotionele binding krijgen met haar geboorteland? Hoe kunnen haar klasgenoten met haar en vice versa een wij-gevoel ontwikkelen als hun identiteit zelfs in onze boeken op deze manier gedefinieerd worden. Hoe lang zal ze deze vragen nog gesteld moeten krijgen? Toch niet nog 30 jaar?

Uw moeder zorgde ervoor dat ik thuis kwam. Hoe gaan wij, u en ik, dat voor onze dochters realiseren? Hoe gaan we zorgen dat de nieuwe generatie zich met elkaar (emotioneel) verbonden gaat voelen? Hoe gaan we zorgen voor thuisgevoel, wij-gevoel, voor onze jongeren? Onze toekomst? Onze samenleving? Zullen we als ouders, na 30 april a.s., hier werk van gaan maken?

Ik wacht heel graag uw reactie af maar eerst gaan we samen vieren. Ik wens u alvast een fantastische dag toe en van harte gefeliciteerd.

Hoogachtend,

Guity Mohebbi

29 maart 2013

 

Deze column is eerder verschenen in de Republiek Allochtonie http://www.republiekallochtonie.nl/tag/guity+mohebbi  

Koningin Beatrix in gesprek met Guity Mohebbi (april 1988)
Koningin Beatrix in gesprek met Guity Mohebbi (april 1988)

Blog


sitemap Guity Mohebbi
kernwoorden
Guity
Mohebbi
Allochtonia
Autochtonia
culturen
migratie
etnisch
debat
discriminatie
identiteit
jongeren
Islam
moslims
religie
geloof
moslima’s
nieuwe Nederlanders
vluchtelingen
vrijheid
vrijheid van meningsuiting
Wilders
angst
haat
land van herkomst
diversiteit
multiculturele samenleving
democratie
tolerantie
allochtonen
bruggenbouwers
beeldvorming
vooroordelen
uitsluiting
insluiting
verdraagzaamheid
Nederlanderschap
gemeenschappelijkheid
positief
negatief
afwending
afwijking
verrijking
moskee
identiteit
multiculturele samenleving
Allah
god
attitude
integratie
aanpassen
assimilatie
het wij
het zij
verbeelding
trots
stimuleren
waarden en normen
criminaliteit
geweld
Nederlandspaspoort
verbinding
werelden
kosmopolitisch
geloof
ons land
erkenning
vriendschap
politiek correct
integratievraagstukken
ontmoeten
pioniers
nieuwe wereld
buitenlander
Nederlandse identiteit
autochtone Nederlanders
visie
toekomst
kritische reflectie
etnocentristisch
acceptatie
mobiliseren
onverschillig
niet-Nederlands
onverenigbaar
problematisch
waarden en normen
thuis gevoel
erbij horen
meerderheid
minderheid
dialoog
houding
leefwijze
levensvorm
investeren
samenkomen
diverse afkomst
Nederlanderschap
oprechte betrokkenheid
discriminatie-vrije omgeving
samenleving
doorbreken
afsluiten
zelfdefinitie
populisme
maatschappij
respect
participatie
dichotomieën
beperkend
kloof
verbinden van werelden
lef
solidariteit
emotionele aansluiting
gemeenschappelijkheid
waardering
Nedo’s
Divo’s
anders-zijn
erkenning van verschil
gelijkheid
verschillend-zijn
leefwijze
 
Deze website wordt onderhouden met cms pprzz® een product van ontwerpbureau TWEED in Vinkeveen sitemap sluiten